Inleiding

Een autodidactische kunstenaar met een duidelijk niet-lineaire biografie, brengt Poorter zeldzame authenticiteit naar de kunstwereld. Zijn reis - van een bescheiden opvoeding en een professionele tenniscarrière tot tijd doorbrengen in de gevangenis en op het podium als jazzmuzikant - beïnvloedt diep zijn praktijk. Deze vormende ervaringen vormen niet alleen zijn verhaal; ze doordrenken zijn doeken met existentiële resonantie en emotionele diepgang.

Poorter werkt voornamelijk met olie op doek. Poorters schilderijen dansen tussen illusie en werkelijkheid en nodigen kijkers uit in scènes waar de onschuld van de kindertijd botst met de desillusies van volwassenheid. In plaats van zekerheden te bieden, biedt hij subjectieve waarheden, visuele onderzoeken die uitdagen, ontwapenen en uiteindelijk verbinden.

Geïnspireerd door Corinne Wasmuht, Neo Rauch, Yoshitomo Nara, Vicky Vainionpää, Sarah Poorter (mijn moeder).